Ezgi

Ben dedim mi bil ki başladığım sensin.
Senin sabrın, itilmişliğin, büyük boynundur çizdiğim.
Ellerin çeker beni yüz yıllar ötesine
O zamanlar ehramlar yükselten, şimdi kömüre inen
Ellerin, ellerin ve gene ellerin
Uzanır usulca öpüler gezdiririm her birinde.

Ben dedim mi bil ki başladığım sensin.
Sen olmasan çöker petrolün saltanatı
Kapanır betonlar kendi üstlerine
Kömür kalır, altın kalır hani o derinlerde
Yani ekmeğim, senin alnından dökülen emek.
Öküzün boynuzundadır demişler ya dünya, yalan
Ama senin omuzunda olduğu gerçek.

Ben dedim mi bil ki başladığım sensin
Uykularım sana bölünür
Yorgun kervanların yıkılır gözlerime
Gözlerim karanlığına bekçi, gözlerim özgür
Sabah tez gelsin isterim hele güneş doğsun
Kuzuları seveceğim bir bir.

Ben dedim mi bil ki başladığım sensin
Güneş doğuyor hadi kalk
Aralansın kirpiklerin