İnsan en çok, geri dönemediği yerleri özler.
ŞAİRİN DEFTERİ / TAM METİN
Tenim kurudu hasretinden
sulara adamıştım senin
sulardan narin bedenini
gözümde yaş kurudu oğul
Göklerin poyrazına
bağışlamıştım senin
ölümünü, benim ecelimi
bağrımda taş kurudu oğul
Ateşin rahminden çalmıştım
benim ihtiyarlığımı, senin
sevdalara kurban ömrünü
yaşmağımda kan kurudu oğul
Vazgeçtim ben ecelimden
sen de gel vazgeç bugün olsun
hayın ölümden, zalım ölümden
canevimde can kurudu oğul
Refik Durbaş
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, oğlunu kaybetmiş bir annenin/babanın acısını anlatır. Anlatıcı, oğlunun ölümüyle kendi hayatının da kuruduğunu, artık yaşama sevincinin kalmadığını dile getirir. Son bölümde ise ölümden vazgeçmeye çağırarak çaresiz bir isyan ve kabulleniş arasında gidip gelir.
ANLAM
Evlat acısı, insanın içini kurutur ve yaşamı anlamsız kılar.
yaşam ile ölüm arzusu
Başlangıçta derin bir hüzün ve özlem varken, son bölümde ölüme karşı bir meydan okuma ve vazgeçme çağrısına dönüşür.
ATMOSFER
Ölümün gölgesinde kuruyan bir hayatın hüzünlü ve ağır atmosferi.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
İnsan bazı şiirleri okumaz; onlara denk gelir.
iPhone'da ana ekranına nasıl ekleyeceğini gösterelim.
Günün şiirinden haberdar olmak için bildirimleri aç.