İyi bir şiir, bittiği yerde başlamaya devam eder.
ŞAİRİN DEFTERİ / TAM METİN
Eski bir aynada çoğalıyordum. Birden
On, onken yirmi; büyüyor kalabalığım.
Fırıncı, demirci, sabuncu, meyhaneci;
Deniz ben, sokak ben, ağaç ben, yalnızlık ben.
Kendimi içiyordum bardaktan, kendimi
Dişliyordum elmada. Yat kalk, uyu uyan
Çevreye serptiğim benler içinde ben
Sonra gün battı, morardı dağların ardı.
Bir kus öttü ovada, başka bir hamurda,
Aynamızda ay ışığı gibi yansıyan.
Oktay Rifat
Refik Durbaş
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, eski bir aynada kendini çoğalan bir benlik olarak gören anlatıcının iç dünyasını anlatır. Anlatıcı, çevresindeki meslekleri, doğayı ve nesneleri kendi parçası gibi hissederek benliğini her şeye yayar. Gün batımı ve kuş sesiyle bu çoğalma hâli, aynada yansıyan bir hayalete dönüşür.
ANLAM
İnsan, dünyayı ve başkalarını kendi benliğinin bir yansıması olarak görerek yalnızlığını çoğaltır.
benlik ile dünya arasındaki sınırın belirsizleşmesi
Şiir, benliğin çoğalmasıyla başlar; gün batımı ve kuş sesiyle melankolik bir dinginliğe döner.
ATMOSFER
Eski bir aynada yansıyan, gün batımıyla moraran ve kuş sesiyle kesilen içe dönük bir yalnızlık atmosferi.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
İnsan bazen bir dizede kendine rastlar.
iPhone'da ana ekranına nasıl ekleyeceğini gösterelim.
Günün şiirinden haberdar olmak için bildirimleri aç.