Gün

günü yaşamak kadar,
dünü düşünmek;
yarını düşlemekte önemli galiba...
ama hergünü bir önceki günden ayıran,
gelecek günlere umutla bakmayı sağlayan,
büyük aşklar yaşamalı insan...
bakıyorumda kendime,
kimilerine göre acınacak halime;
hangi günüm yaşanır,
hangi dünü yaşadım,
yada hangi gün yarınlarımın umudu oldu?
umut dedimde gülüm!
inan umutsuz geçiyor hergünüm...
seni görmediğim dünler,
sesini duymadığım bugünler,
benim olmayacağın yarınlar...
ve inan,hergün acımasızca
bir okadar yüksek sesle haykırıyorlar ismini bana...
söyle!!!
hangi günüm senle doğmadı?
yada...yaad boşver!
beni anladınmı yada anlayacakmısın bilemem?
ama anladığın gün!
ne dün,ne bugün,nede yarın
umrumda bile olmaz inan!
sadece sen bir tek sen!
bir tek sana atar bu yürek!
her solukta alev alev yanar,
her hayal,her rüyada ismini sayıklarım...
ama dedim ya,boşver!
kandıramam kendimi
kandırma sende kendini,
sorarım ben aşkı,aşka:
hangi gün???

Ramazan Erdoğan