İnsan bazen bir dizede kendine rastlar.
ŞAİRİN DEFTERİ / TAM METİN
Eylül mezarlıklarından şimdi her gece
ellerinde fenerlerle geçen arkadaşlarım
Oturup düşündüm unutkan bir ülke eylül
Herkes unutuyor ancak bir deniz sofrasında
durulunca hazları tenin ve bütün kitaplar
hatırlıyoruz. Ne kadar yoksuluz çocukluğumuzda.
Anamızın eteğine doldurulmuş çakıltaşları
Güz gelince yeniden ölen çekirge, savruk otlar
gizli bir tarihin yarıklarını
Onat Kutlar
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, eylül ayının mezarlık ve ölüm çağrışımlarıyla başlayarak unutkanlık, yoksulluk ve çocukluk anıları üzerinden bir iç hesaplaşma sunar. Anlatıcı, arkadaşlarını ve geçmişi hatırlayarak derin bir hüzün ve özlem duyar. Şiir, unutma ile hatırlama arasındaki gerilimde insanın yoksulluğunu ve geçmişin izlerini sorgular.
ANLAM
İnsan, unutkanlığa ve yoksulluğa rağmen geçmişiyle ve kayıplarıyla yüzleşir.
unutma ile hatırlama arasındaki gerilim
ATMOSFER
Eylül akşamlarının kasvetli ve nostaljik havasında geçen, hüzünlü bir iç monolog.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Bazı kelimeler insanın içindeki kapıları açar.
iPhone'da ana ekranına nasıl ekleyeceğini gösterelim.
Günün şiirinden haberdar olmak için bildirimleri aç.