Şiir, insanın kendine yetişme biçimlerinden biridir.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Şehir, şehirdir, köy, köy;
Adamlarından, işlerinden belli.
Bura dağ, ora deniz
Ovalar hepten sahipli.
Düşünseniz şöyle bir,
Eller bağlı, ayaklar özgür.
Neden yağlı değil enseniz?
Ama saçlarınız gür.
Boyunlar çöp, yüzler sarı
Kim kime, tum tuma
Göz açtırmaz fırtına, kum
Canım dünya.
Oğuz Tansel
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, şehir ve köy gibi yerleşim yerlerinin insanlarını ve işlerini belirlediğini, doğanın bile sahiplenildiğini anlatır. Anlatıcı, insanların elleri bağlı ama ayakları özgür olduğunu, yine de boyunlarının çöp gibi ince, yüzlerinin sarı olduğunu söyler. Fırtına ve kumun göz açtırmadığı bu dünyada bir tür çaresizlik ve düzen eleştirisi vardır.
ANLAM
İnsanların yaşadıkları yer ve işleri onları biçimlendirir; düzen onları bağlar, doğa bile sahiplidir.
bireyin özgürlüğü ile toplumsal bağlar arasındaki gerilim
ATMOSFER
Kasvetli ve boğucu bir düzen eleştirisi.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Şiir, kalbin hafızasına yazılmış bir mektuptur.