Şiir, zamanın silemediği şeylere tutunur.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Bitmeyen-tükenmeyen
Acılara kederlere karşın
Tadı tuzu mu kaldı yaşantının?
Yeknesak bir uğultuda
Gömütlerle dolu bir dünya'da
Neyi beklemek ve imrenmek?
Yarınlarla oyalanıp gitmek...
Oysa bir uykuluk yoldayız,
Niçin yeniden uyanmaktayız?
Ve de uyanmamak korkusundayız?
Necdet Evliyagil
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, acı ve kederle dolu bir dünyada yaşamın tadının kalmadığını sorgulayan bir anlatıcının sesini yansıtır. Anlatıcı, ölümlerle dolu bir dünyada bekleyip imrenmenin anlamsızlığını vurgular. Son bölümde ise uykuya yatkın bir yolda olmalarına rağmen neden yeniden uyandıklarını ve uyanmama korkusunu dile getirir.
ANLAM
Yaşamın acı ve ölüm gerçeği karşısında anlamını yitirdiği, ancak yine de uyanık kalma korkusunun yaşandığı bir çıkmaz.
yaşam ile ölüm arasındaki gerilim; uyanmak ile uyanmamak korkusu
ATMOSFER
Acı ve ölümle dolu, kasvetli ve sorgulayıcı bir atmosfer.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Şiir, kalabalığın içinde duyulan kişisel bir sestir.