İnsan kendini anlatırken değil, saklarken belli eder.

İYİ Kİ ŞİİR VAR!

Okundu

Kar Kesti Yolu

Kar Kesti Yolu Şiiri - Nâzım Hikmet Ran

Kar kesti yolu
Sen yoktun.
Oturdum karşına dizüstü
Seyrettim yüzünü
Gözlerim kapalı.

Gemiler geçmiyor uçaklar uçmuyor
Sen yoktun.
Karşında duvara dayanmıştım
Konuştum konuştum konuştum
Ağzımı açmadım.

Sen yoktun,
Ellerimle dokundum sana
Ellerim yüzümdeydi.

Nâzım Hikmet Ran portresi

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

Bazı cümleler kapıyı çalmaz; doğrudan içeri girer.

Anlatıcı, kar nedeniyle yolların kapandığı bir anda yanında olmayan sevgiliyi/özlediği kişiyi hayalinde karşısına oturtup yüzünü seyreder. Onunla konuşur ama sesi çıkmaz; dokunur ama elleri kendi yüzüne değer. Şiir, yokluğun içinde yaşanan yoğun özlemi ve hayalle gerçek arasındaki boşluğu anlatır.

Ana duyguÖzlem
Ana temaÖzlem
Duygusal yönOlumsuz
Yoğunluk78/100

ANLAM

Ana düşünce

Sevilen kişi yokken onunla kurulan bağ ancak hayal ve iç konuşma düzeyinde sürdürülebilir.

Temel çatışma

hayal ile gerçek / varlık ile yokluk

ATMOSFER

Kar altında sessiz, kapalı ve içe dönük bir yalnızlık hâli.
HüzünlüYalnızDinginNostaljik
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.