İnsan hatırladıkça değil, hissettikçe geçmişe döner.

İYİ Kİ ŞİİR VAR!

Okundu

Durup Dururken

Durup Dururken Şiiri - Nâzım Hikmet Ran

Durup dururken içimde bir şeyler kopup tıkıyor boğazımı,
Durup dururken sıçrayıp kalkıyorum yarıda bırakıp yazımı,
Durup dururken rüya görüyorum bir otelde, holde, ayakta,
Durup dururken çarpıyor alnıma kaldırımdaki ağaç,
Durup dururken bir kurt uluyor aya karşı bahtsız, öfkeli, aç,
Durup dururken yıldızlar inip sallanıyor bir bahçede, salıncakta,
Durup dururken mezardaki halim geçiyor aklımdan,
Durup dururken kafamda bir güneşli duman,
Durup dururken hiç bitmeyecekmiş gibi bağlanıyorum başladığım güne,
Ve her seferinde sen çıkıyorsun suyun yüzüne...

Nâzım Hikmet Ran portresi

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

İnsan en çok, anlatamadığı yerde derinleşir.

Anlatıcı, durup dururken ortaya çıkan ani duygu ve düşünceleri, boğazında bir düğümlenme, yarıda kalan işler, rüyalar, doğa imgeleri ve ölüm düşüncesiyle dile getirir. Her seferinde bilinçaltından sevgili ya da özlenen kişi su yüzüne çıkar. Şiir, içsel dalgalanmaların ve özlemin şiiridir.

Ana duyguÖzlem
Ana temaÖzlem
Duygusal yönOlumsuz
Yoğunluk70/100

ANLAM

Ana düşünce

İnsanın iç dünyasında ansızın beliren duygular ve düşünceler, sonunda hep özlenen kişiye bağlanır.

Temel çatışma

içsel karmaşa ile özlem arasındaki gerilim

ATMOSFER

İçsel dalgalanmaların ve özlemin hâkim olduğu, yer yer tedirgin edici bir atmosfer.
HüzünlüYalnızGergin
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.