İnsan bazen bir şiirde çocukluğunu bulur.

İYİ Kİ ŞİİR VAR!

Okundu

Nefsini Bilmeyen Kes Can Olamaz

Nefsini Bilmeyen Kes Can Olamaz Şiiri - Muhyiddin Abdal

Nefsini bilmeyen kes can olamaz
Özü hayvan dürür insan olamaz

Ol heman serseri gezer yabanda
Vücudu şehrine sultan olamaz

Nutku yoktur anın hem canı cindir
Hayatı çeşme - i hayvan olamaz

Dizbediz oturur yüz yıllık yolda
Iraktır yakını mihman olamaz

Hüsnü gibi hulku azız olmayan
Mısır'a Yusuf - i Ken'an olamaz

Yüzünde hak Fatiha'yı bilmeyen
Akl - i kamil ehi - i irfan olamaz

Şeriatte edebin saklamayan
Tarikatte pişip büryan olamaz

Ma'rifet ahından içip kanmayan
Hakikat babında umman olamaz

Muhyeddin kuş dilinden anlamayan
Göklere uçup Süleyman olamaz

Muhyiddin Abdal portresi

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

Şiir, geçip giden zamana bırakılmış küçük bir itirazdır.

Şiir, nefsini bilmeyen ve özünü hayvan gibi tutan kişinin insan olamayacağını, manevi olgunluğa eremeyeceğini anlatır. Anlatıcı, şeriat, tarikat, marifet ve hakikat aşamalarından geçmeyen kişinin gerçek insan ve irfan sahibi olamayacağını vurgular. Son beyitte Muhyeddin'in kuş dilinden anlamayanın Süleyman olamayacağını belirterek tasavvufi bilgiye gönderme yapar.

Ana temaTasavvuf
Duygusal yönNotr
Yoğunluk30/100

ANLAM

Ana düşünce

İnsanın nefsini bilmesi ve manevi eğitimden geçmesi gerekir; aksi halde hayvani özelliklerden kurtulamaz ve hakikate ulaşamaz.

Temel çatışma

nefsin hayvani yönü ile insani/manevi olgunluk arasındaki karşıtlık

ATMOSFER

Didaktik ve tasavvufi bir öğreti atmosferi.
Dingin
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.