İyi bir şiir, bittiği yerde başlamaya devam eder.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Şeriatı yüzleyip,
Tarikatı gözleyip,
Marifeti izleyip,
Hakikati sezsinler.
Okusunlar yazsınlar,
Hoşça name düzsünler,
Söylenecek bir sözü,
İnci gibi dizsinler.
Derviş olan yolunda,
Name gerek dilinde,
Erenlerin gölünde,
Balık gibi yüzsünler.
Muhyiddin’e uyanlar,
Gelsin dedim duyanlar,
Ben seyyahım diyenler,
Can mülkünü gezsinler.
Muhyiddin Abdal
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, tasavvufi bir yolculuğu ve bu yolda ilerleyen dervişlere öğütleri anlatır. Anlatıcı, şeriat, tarikat, marifet ve hakikat aşamalarını takip ederek bu yolda ilerlemeyi, sözü inci gibi dizmeyi ve erenlerin gölünde yüzmeyi öğütler. Son bölümde Muhyiddin'e uyanları ve seyyah olanları can mülkünü gezmeye davet eder.
ANLAM
Tasavvufi bir yol izleyerek hakikate ulaşmak ve bu yolda edepli, sözlü bir derviş olmak gerekir.
ATMOSFER
Manevi bir yolculuğun anlatıldığı, dingin ve öğretici bir atmosfer.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Şiir, kalbin unutmamayı seçtiği şeydir.