İnsan kendini anlatırken değil, saklarken belli eder.
ŞAİRİN DEFTERİ / TAM METİN
Tepeler uzerinden ay geciyor
Orman yapragi yavas ucuyor
Ysil dallar adasinda
Boru huzunle otuyor.
Daha uzaklara, uzaklara ha
Yavas, daha yavas, daha...
Gonlum daha da kimsesiz
Olum - ozlemle simdi carasiz.
Nicin Susuyorsun gonlum
Sana tansikla akinca
Tatli boru acaba otecek misin?
Bir kere olsa da, benim icin?
Çev.: Nevzat M. Yusuf
Mihai Eminescu
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, ay ışığı altında orman ve boru sesiyle örülü bir gece manzarası eşliğinde, anlatıcının iç dünyasındaki yalnızlığı ve ölüm-özlem çıkmazını dile getirir. Anlatıcı, gönlüne seslenerek suskunluğunu sorgular ve borunun bir kez daha çalmasını ister. Duygusal olarak hüzün, yalnızlık ve çaresizlik öne çıkar.
ANLAM
İnsanın iç dünyasındaki yalnızlık ve ölüm düşüncesi, doğanın hüzünlü sesleriyle birleşerek derin bir çaresizlik yaratır.
yaşam arzusu ile ölüm/özlem arasındaki gerilim
ATMOSFER
Ay ışığı altında hüzünlü ve yalnız bir gece atmosferi.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Şiir, ruhun dünyaya bıraktığı küçük bir izdir.
iPhone'da ana ekranına nasıl ekleyeceğini gösterelim.
Günün şiirinden haberdar olmak için bildirimleri aç.