İnsan hatırladıkça değil, hissettikçe geçmişe döner.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Yıl kırk yediydi sonbahardı
Üstümde başka gök başka bulut
Cebimde param vardı
Tramvaylar taksiler emrime hazır
Durağım İstanbullar Ankaralardı
Yıl kırık yediydi sonbahardı
Demiri büken ellerim
Üzüm gibi saçım vardı
Bir güzel geçse sokaktan
İçim aşkla dolardı
Yıl kırk sekiz mevsim sonbahar
Ankara'nın taşına bak
Neden böyle gözlerim dolar
Neydim n'oldum n'olacağım
Şu feleğin işine bak
Mehmet Başaran
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, anlatıcının 1947 ve 1948 yıllarındaki sonbahar anılarını karşılaştırır. İlk bölümde gençlik, para, özgürlük ve aşk dolu bir hayat varken; ikinci bölümde aynı kişi Ankara'da gözleri dolu, geçmişini ve geleceğini sorgulayan bir hâle gelmiştir. Şiir, zamanın ve kaderin insanı nasıl değiştirdiğini anlatır.
ANLAM
Zaman ve hayat şartları insanı değiştirir; geçmişteki güç ve mutluluk yerini hüzne ve sorgulamaya bırakır.
geçmiş ile bugün
Geçmişteki özgüven ve aşk dolu hâlden, bugünkü hüzünlü ve sorgulayıcı hâle geçiş vardır.
ATMOSFER
Geçmişin canlılığı ile bugünün hüznü arasında gidip gelen nostaljik bir atmosfer.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Şiir, geçip giden zamana bırakılmış küçük bir itirazdır.