İnsan kendini anlatırken değil, saklarken belli eder.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Ben ömrümce köylere gittim
Taşlar arasından ıssız yollardan
Garip akşamlar içine
Tek başına ışıdığı yere okulların
Avuçlarımla yüreğimi götürdüm
Nedir çekisi kişinin
Gördüm orada gördüm
Eğildim kardeşçe toprağa
Yüzlerini çizdim öğrencilerin
Gözlerini yıldız yıldız
Bir umut sardı gönlümü
Dağbaşlarını ısıttı sevgim
Mehmet Başaran
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Anlatıcı, ömrü boyunca köylere ve ıssız yollara giderek öğrencilere ulaşmaya çalışan bir öğretmen ya da gönüllü eğitimcidir. Yüreğini ve sevgisini toprağa, insanlara taşır; öğrencilerin yüzlerini ve gözlerini içtenlikle betimler. Şiir, eğitme ve paylaşma isteğinin verdiği umut ve sevgiyle sona erer.
ANLAM
İnsana ulaşmak ve eğitim götürmek, sevgi ve umutla anlam kazanır.
Yalnızlık ve zorlu koşullar ile insan sevgisi ve umut arasındaki gerilim
Yalnızlık ve zorluklardan sevgi ve umuda doğru bir açılım var.
ATMOSFER
Issız yollar ve garip akşamlar içinde yürekten bir bağ kurma ve umut aşılama atmosferi.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Herkes susar; bazıları şiir yazar.