İnsan hatırladıkça değil, hissettikçe geçmişe döner.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Güvenme dünyada malım var diye
Acep insan mıyım sorarlar beni
Halımdan anlamaz cahiller niye
Her biri bir yandan yorarlar beni
Hoşlar meclisine girdim hoşlandım
Aşkın ateşine düştüm haşlandım
Dallarımda meyve döktüm taşlandım
Ya niçin gövdemden kırarlar beni
Döndü gitti Hak yolunu övenler
Pişman olup dizlerini dövenler
Bir lokmaya nice bana sövenler
Ah Mahzuni diye ararlar beni
Mahzuni Şerif
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şair, dünya malına güvenmenin anlamsızlığını vurgulayarak, cahil insanların kendisini anlamadığından ve sürekli eleştirdiğinden yakınır. Aşkın ateşine düştüğünü, meyve verdiğini ancak yine de acı çektiğini dile getirir. Son bölümde ise Hak yolundan sapanların pişman olup kendisini aradığını belirtir.
ANLAM
Dünya malına güvenmek anlamsızdır; asıl değer insanın özünde ve aşkındadır.
Şairin anlaşılmaması ile cahillerin eleştirileri arasındaki gerilim
ATMOSFER
Şairin iç dünyasındaki kırgınlık ve hayal kırıklığının hâkim olduğu bir atmosfer
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Bazı kelimeler bir yere değil, bir zamana götürür.