O Kadar Güldü Gül de

kadınım benden kaldı şuaya, bir ölü basil gibi,
zencefil kokan butlarında bulut dadanmış esrar
epriyen salgıları artık benden daha dün
ve benden daha uzak, adalardık, tadına kaçtık,
siyah ellerin kimi nereye koyduğu efsanesi
gözümün tekiyle tutuşturdum delikanlının yüzünü
yürüdük sonra, çok unutulmuş bir haykırışa doğru
caddeler sokaklara çocuk muamelesi yaparken
ve istanbul dönüşmemişken henüz
erkeğim benden kaldı efsuna, bir ölü virüs gibi,
tepemizde kamikaze ışıkları
yeniden kanadı vücudumun o an bir tarafı
yeniden kanadı vcudumun kopuk, bensiz ay,
kenti ezberlemeyi hatırlatan çok şey oldu
ve ağaç yapan adamın intiharını yazan şair
ne kadar yaşlanmışsak, o kadar güldü gül de
üstü örtük maceraperest tülden yürüdük
uykunun memebaşlarında valsli bir veda
ne düttürüambos şarkıları ne de emelimde
bir şeytan yumurtası
gibi
ateş ateş eriyerek geldi içime
kenti ezberlemeyi hatırlatan çok şey oldu
ve biz ne kadar sevişmişsek, o kadar güldü gül de

18.mayıs.1990