Üçgen

istirahate çekilmiş şehirlerden geç
terkedeceğin bir kadın olmalı bir tarafında
tren,yanında yatan yabancıya uzattığın el
gibi ürkekçe yaklaşmalı son noktaya
biliyoruz biz burada,senin sesin yoktu
biz burada uslu çocuklara şeker alırken
gecenin göğsüne ucunda elmas taşıyan ok
gibi saplanıverdi birdenbire
ı need you
maalesef!tamamlamamış ressam portreni
eksik kalmış gözlerin yüzünde,aldatıyorsun
günü
bak,koynuna ay almışsın

sen kendini ne sanıyorsun
ben kendimi kim bilir ne sanıyorum
bir zamanlar ben de istirahate çekilmiş şehirler geçtim
kadınlar terkettim paramparça
şimdi açım ve ıslanıyorum

kendine güven,kendini küçümseme
mesela kimse görmez kelebeğin gülümsemesini
çiçeğin açarken çıkarttığı sesi kimse işitmez mesela
her neyse,ben hep yabancı gibi yanındayım
bana kızma,-yeni sevgilim pek hırçın laf aramızda-
telefonu kapatmak zorundayım