Şiir, zamanın silemediği şeylere tutunur.
ŞAİRİN DEFTERİ / TAM METİN
Düşünmeden, acımadan, utanmadan
kocaman yüksek duvarlar ördüler dört yanıma.
Ve şimdi oturuyorum böyle yoksun her umuttan.
Beynimi kemiriyor bu yazgı, hep bu var aklımda;
oysa yapacak bunca şey vardı dışarıda.
Ah, önceden farketmedim örülürken duvarlar.
Ama ne duvarcıların gürültüsü, ne başka ses.
Sezdirmeden, beni dünyanın dışında bıraktılar.
(1896)
Konstantinos Kavafis
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Anlatıcı, çevresine acımasızca örülen duvarlarla dünyadan koparıldığını ve artık umutsuz bir yalnızlık içinde kaldığını anlatır. Duvarlar örülürken fark edememenin pişmanlığını ve dışarıda yapılacak çok şey olduğu düşüncesini dile getirir. Şiir, bireyin dış dünyadan yalıtılmışlığı ve kaçırılmış fırsatlar üzerinedir.
ANLAM
İnsan, çevresine örülen görünmez duvarların farkına varmadan dünyadan kopabilir ve bu yalıtılmışlık umutsuzluk ile pişmanlık doğurur.
birey ile dış dünya arasındaki kopuş; özgürlük ile kuşatılmışlık
ATMOSFER
Anlatıcının iç dünyasında sıkışmışlık, dış dünyadan kopukluk ve umutsuzluk hâkimdir.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Bazı kelimeler insanın içindeki eski ışığı yakar.
iPhone'da ana ekranına nasıl ekleyeceğini gösterelim.
Günün şiirinden haberdar olmak için bildirimleri aç.