Kelimeler bazen insanı kendine getirir.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
O gün, her zamankinden erken kalkmıştım
Yüzümü yıkadım, simsiyahtı su
Simsiyah parlayan aynada
Sakin, saçımı taradım
Giyindim, pencereyi açtım, gök simsiyahtı
Elime, geceden bilediğim bıçağı aldım
Artık hazırdım ölümü kabul etmeye
Fakat tam damarın yerini arıyordum ki
Baktım, bembeyaz ötüyor
Konmuş pencereye bir serçe
İsmail Uyaroğlu
İsmail Uyaroğlu
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, ölümü kabullenmiş bir anlatıcının intihar hazırlığını anlatır. Anlatıcı sabah erkenden kalkıp hazırlanır, bıçağı alır ve damarını arar. Tam o sırada pencereye konan beyaz bir serçe, bu karanlık anda beklenmedik bir yaşam imgesi olarak belirir.
ANLAM
Ölüm arzusu, yaşamın beklenmedik bir hatırlatıcısıyla kesintiye uğrar.
ölüm isteği ile yaşamın beklenmedik belirişi
Ölümü kabullenmişlikten, serçenin belirmesiyle şaşkınlığa doğru bir kırılma yaşanır.
ATMOSFER
Kasvetli ve boğucu bir sabah atmosferi, serçenin belirmesiyle kırılır.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Şiir, daha iyi bir yerde yaşamak için.