Herkes susar; bazıları şiir yazar.

ŞAİRİN DEFTERİ   /   TAM METİN

Anılar Irmağının Kıyısında

Anılar Irmağının Kıyısında Şiiri - Hasan Hüseyin Korkmazgil

1/

kavaklar ışıldardı batıya karşı
küskün dağlar gülkurusu
yazılar kızıltılı
öyle çetin öyle hırçın bir çağdı ki öyle o
sevmek yangın uğultusu
sevilmemek yangındı

kavakların arkasında bir evdi
mor patiska perdeleri oyalı
gözalıcı kumrallığı akşamüstleri
eşsiz bir çağlayandı
ayrılmazdı pencereden bütün bir yaz
aradığı o şehzâde kimbilir kimdi

hem severdik o çiçeği delicesine
hem de sevmez görünürdük
çocukluk işte
kapışmamız sanki bir başka nedendendi
yoksulluk dağ başında yalınayak keloğlan
varsıllıksa subaşında bir devdi

2/

yuvasız bir atmacaydı sevmek belki de
döner ha dönerdi de taa yukarlarda
konamazdı biryerlere
amaçsız bir yolculuktu sevmek
bir sürekli kaçmaktı kendi kanatlarından
gidip gidip dönmekti hep aynı yere

topu bulutlara tepmekti sevmek
çıplak atı deliduman sürmekti yazılarda
ağaçların tepesine çıkıp inmekti sevmek
kovalarla şarap içip o dinginlikte
tabanca yumruk bıçak
düğünlerde kıyasıya halay çekmekti sevmek

3/

ben miydim topa vuran
vururcana yoksulluğun başına
top çıkardı yıldızlara
bütün gözler yıldızlara
kız bakardı yıldızlara
saçları sular gibi
akardı pencereden

ben miydim çıplak atı
koşturan deliduman
at giderdi çevrenlere
bütün gözler çevrenlere
kız bakardı çevrenlere
masallar çevrenlere
saçları sular gibi
akardı pencereden

4/

duruyor daha orda
gün batarken daha orda
kavaklar daha orda
duruyor daha orda
o sevmek daha orda
teptiğim top bulutlarda
sürdüğüm at bulutlarda
yüzdüğüm çay bulutlarda
kavgalarım özlemlerim
dönmedi
daha orda
bulutlar nerde?
bulutlar nerde?

o kız artık yok orda
o saçları çağlayanlı
o gözleri kuşlarlı
o kız artık yok orda
yok orda o çocuklar
yok orda o kavgalar
o kıskançlık yok orda
o gizlemek yok orda
varsam baksam o bahçe
varsam baksam o akşam
o bahçe de yok orda
o akşam da yok orda

ya ben nerelerdeyim
ya ordaki ben nerde?

Hasan Hüseyin Korkmazgil

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

İnsan bazı şiirleri okumaz; onlara denk gelir.

Şiir, çocukluk ve gençlik dönemindeki yoğun sevme hâlini, yoksulluk ve varsıllık karşıtlığı içinde anlatır. Anlatıcı, geçmişteki coşkulu, hırçın ve delidolu sevme biçimini, o döneme ait mekânları ve kişileri hatırlar; ancak zamanla her şeyin yok olduğunu, kendisinin de artık o eski ben olmadığını fark eder. Şiir, sevmenin hem yangın hem kaçış olduğu bir çağın ardından gelen yokluk ve yabancılaşma duygusuyla sonlanır.

Ana duyguözlem
Ana temageçmiş
Duygusal yönolumsuz
Yoğunluk75/100

ANLAM

Ana düşünce

Sevmek, geçmişte delice ve yangın gibi yaşanan bir edimken; zamanla o coşku, mekânlar ve kişiler yok olur, geriye sadece özlem ve kendini yitirme kalır.

Temel çatışma

geçmiş ile bugün arasındaki karşıtlık; sevmenin coşkulu hâli ile şimdiki yokluk ve yabancılaşma

Duygusal akış

Şiir, geçmişteki coşkulu sevme hâlinden başlayıp zamanla her şeyin yok olduğu ve anlatıcının kendini kaybettiği bir yokluk duygusuna evrilir.

ATMOSFER

Geçmişin canlı ve coşkulu sahneleriyle şimdiki yokluğun iç içe geçtiği, hüzünlü ve nostaljik bir atmosfer.
nostaljikhüzünlüyalnız
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.