Şiir, ruhun dünyaya bıraktığı küçük bir izdir.
ŞAİRİN DEFTERİ / TAM METİN
Böğürmüyor artık, fısıldamıyor deniz,
Deniz.
Düşsüz, renksiz bir alan deniz,
Deniz,
Aşındırıyor da insanı deniz,
Deniz
Yansısız bulutlarda kımıl kımıl deniz,
Deniz.
Hüzünlü dumanlara bıraktı yatağını deniz,
Deniz,
Ölü de görüyorsun, deniz,
Deniz.
Çeviren: Işıl SAATÇIOĞLU
Giuseppe Ungaretti
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, denizin artık canlı sesini yitirdiğini, durgun ve renksiz bir hâle geldiğini anlatır. Anlatıcı, denizin insanı aşındıran, hüzünlü ve ölümü çağrıştıran yönünü vurgular. Deniz, hem fiziksel hem de duygusal bir boşluk ve yıpranma imgesi olarak sunulur.
ANLAM
Deniz, canlılığını ve sesini yitirerek insanı yıpratan, hüzünlü bir boşluğa dönüşmüştür.
Denizin geçmişteki canlılığı ile şimdiki durgun ve yıpratıcı hâli arasındaki karşıtlık.
ATMOSFER
Denizin durgunluğu ve hüznüyle örülü, kasvetli bir atmosfer.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Bazı dizeler insanın omzuna sessizce dokunur.
iPhone'da ana ekranına nasıl ekleyeceğini gösterelim.
Günün şiirinden haberdar olmak için bildirimleri aç.