Yağmur Herkese Yağmaz

Eski anne, eski çocuk, eski kumrallığımızdı
kendimize sarılırdık
Sokaklara sarkardık, küçücük şeylerle
dalgındık, birden uzardı kırılganlığımız...

Yırtılmazdı hayallerimiz
Kalbimiz yosun tutmazdı
Her şeyi hesapsız ve çılgın yaşayan
sezgi çocuklarıydık...

Senden başka gemi görmedim bizi bırakıp giden
Senden başka güvercin görmedim, içimizde patlayan
Eskimeyen zarif bir yalnızlığa geri dönüyorsam
Maskesiz bir rüyayım artık, ayırmayın beni kendimden
Geçemezsin kalbimin kederinden,
Aşk, beni kandıramazsın
Geçemezsin yağmurun derdinden...