İnsan bazen kendini yalnızca bir şiire anlatabilir.

İYİ Kİ ŞİİR VAR!

Okundu

Yaralar

Yaralar Şiiri - Ceyhun Atuf Kansu

İlk yaram diken yarası,
Çakır dikeni yeşildir aldanılır,
Kavgalarda, gezintilerde, çocuk keşiflerinde
Ah, yaralandım diyebilirsiniz.
Bütün dikenleri bağışlıyorum.

Sonra sonra açılan boşluklardan
Sevdiğiniz, dost olduğunuz, bel bağladığınız
Birinin kayıp gittiğini hatırlarsanız,
Sessizce… ah, yaralandım diyebilirsiniz,
Bütün ölenleri bağışlıyorum.

Başıboş gezdiğiniz bahar günlerinde,
Kalb ağrısı, kalb yarası dedikleri
İlk aşkınızın acıları başlar,
Ah, yaralandım diyebilirsiniz,
Bütün kadınları bağışlıyorum.

Sonra gezip göreceksiniz, öğreneceksiniz,
Hele Paşalıdan Fakılıya, o sonsuz ekenekte,
Kökünü tarla faresinin kemirdiği buğdaya,
Buğdaya benziyeceksiniz…
Bir acı, bir acı ki kemirecek kalbinizi kökünden,
Gezdikçe, gördükçe, öğrendikçe,
Bütün acılardan gayri, üstün ve ağır,
O acıyı çekeceksiniz ömrünüzce.
Buğday misali, köksüz, kemirilmiş,
Yerlere serili, başlarınız düşmüş,
Yatacaksınız aynı toprağın üstünde,
Kıraç yorgan bin yılları örtmüş…
Bu acıda ne çocukluk, ne ölüm, ne aşk,
Yalnızca bir tek şey gizli günahlarımız…
Çekeceğiz gördükçe, gezdikçe, öğrendikçe,
Bağışlayamayız hiç bir zaman kendimizi.

Ceyhun Atuf Kansu portresi

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

İnsan en çok, geri dönemediği yerleri özler.

Şiir, çocuklukta yaşanan küçük yaralanmalardan başlayarak dost kayıpları, ilk aşk acıları ve nihayetinde toprakla, buğdayla özdeşleşen derin bir varoluşsal acıya uzanır. Anlatıcı, çeşitli acılar karşısında bağışlayıcı bir tutum sergilerken, son kertede insanın kendi günahlarını ve köksüzlüğünü bağışlayamayacağını vurgular.

Ana duyguHüzün
Ana temaVaroluş
Duygusal yönOlumsuz
Yoğunluk80/100

ANLAM

Ana düşünce

İnsan, yaşam boyunca çeşitli acılarla yüzleşir; ancak asıl bağışlanması güç olan, kendi içsel günahları ve köksüzleşmesidir.

Temel çatışma

Bağışlama arzusu ile kendini bağışlayamama arasındaki gerilim

Duygusal akış

Başlangıçta bağışlayıcı bir ton varken, son bölümde bağışlayamama ve suçluluk duygusuna dönüşür.

ATMOSFER

Hüzünlü ve içe dönük bir atmosferde, acıların ve bağışlamanın sorgulandığı bir iç hesaplaşma.
HüzünlüNostaljikGerginYalnız
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.