İnsan kendini anlatırken değil, saklarken belli eder.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Can yoldaşın olmazsa olmasın
Yalnızım diye hayıflanmayasın,
Eğilmiş üstüne gökyüzü masmavi
Bir anne şefkatine müsavi.
Üç adım ötede deniz
Dosttur, ne öfkesi ne durgunluğu sebepsiz.
Bir derdin varsa açabilirsin ağaçlara
Ağaç yaprak verir, sır vermez rüzgara
Ve kış yaz,
Dalda kuş eksik olmaz
Dağ başında duman
Yalnızlık nedir göreceksin
öldüğün zaman.
Cahit Sıtkı Tarancı
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, yalnızlık hissini doğa ve evrenle kurulan bağ üzerinden ele alır. Anlatıcı, can yoldaşı olmasa da hayıflanmamayı öğütler; gökyüzü, deniz ve ağaçların dostluğunu hatırlatır. Ancak son dizelerde asıl yalnızlığın ölümle anlaşılacağını söyleyerek teselliyi kırılgan bir kabullenişe çevirir.
ANLAM
İnsan yalnız kalsa da doğa ona dostluk edebilir; fakat gerçek yalnızlık ölümle yüz yüze gelince anlaşılır.
Yalnızlık korkusu ile doğanın tesellisi arasındaki gerilim
Doğanın tesellisiyle başlayıp ölümde yalnızlığın kaçınılmazlığına yönelen bir değişim var.
ATMOSFER
Doğanın huzur veren varlığı ile ölümün kaçınılmaz yalnızlığı arasında salınan bir atmosfer.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Şiir, geçip giden zamana bırakılmış küçük bir itirazdır.