Bazı kelimeler insanı kendine geri çağırır.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Neden sonra farkına varıyorsun
Etrafındaki korkunç ıssızlığın.
Yâr olsun,dost olsun,ne arıyorsun,
adresi belli mi vefasızlığın?
Aşk,dostluk!.. Hepsi dökülür yapraklar!
Çıplak bir ağaç durgun suda aksin.
Yalnızlık dediğin hayatta başlar;
Kabir boyunca devam etmek için.
Cahit Sıtkı Tarancı
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, insanın çevresindeki yalnızlığı ve vefasızlığı geç fark etmesini anlatır. Aşk ve dostluk gibi bağların geçiciliği, yaprakların dökülmesi ve çıplak ağaç imgesiyle vurgulanır. Yalnızlığın hayatta başlayıp ölümden sonra da süreceği düşüncesiyle karamsar bir sonuca bağlanır.
ANLAM
İnsan, çevresindeki vefasızlığı ve yalnızlığı çoğu zaman geç fark eder; bu yalnızlık ölümle de son bulmaz.
İnsanın bağ kurma ihtiyacı ile vefasızlık ve kaçınılmaz yalnızlık arasındaki gerilim.
ATMOSFER
Issız, durgun ve karamsar bir atmosferde yalnızlığın kaçınılmazlığı hissettirilir.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Bir şiir, insanı hiç tanımadığı kendisiyle tanıştırabilir.