Bazı kelimeler insanın içindeki eski ışığı yakar.

ŞAİRİN DEFTERİ   /   TAM METİN

Duman Çıkaran Ağaç

Duman Çıkaran Ağaç Şiiri - Cahit Koytak

Sen avcı sen geyik sen orman
Yaklaşınca bütün kuşlarını birden uçuran
Sen tılsımlı söz ağacı
Tırmanıp en yüksek dalından kopardım

Bu mahcup tiz sesli kavalı
Alevli rüzgarlı dalından
Ve üflüyorum odamda şimdi
Daracık sokaklarda

Surlarda
Eski tramvaylarda
Ki inançla çalışır
Ve bilirsem beklemesini

Gün gelir - Tanrı' nın bağış vakti
Belki çıkarırım ucundan
Bir ispinoz
Bir kaç tüy

Ve dumanların içinden
Hak edilmiş bir ezgi.

Cahit Koytak

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

İnsan kendini en çok sessizliğinde ele verir.

Şiir, bir avcı-geyik-orman üçlüsü üzerinden kurulan tılsımlı bir dünyadan koparılan kavalı anlatır. Anlatıcı, bu kavalı alıp dar sokaklarda, surlarda ve eski tramvaylarda çalarak beklemeyi öğrenir. Tanrı'nın bağış vaktinin gelmesiyle dumanların içinden hak edilmiş bir ezginin çıkacağına dair bir umut taşır.

Ana duyguumut
Ana temaözlem
Duygusal yönkarma
Yoğunluk60/100

ANLAM

Ana düşünce

Kaybedilen veya koparılan bir güzelliğin, sabırla beklendiğinde ilahi bir bağışla geri dönebileceği.

Temel çatışma

Yakınlık ile uzaklık, sahip olma ile bekleme arasındaki gerilim.

Duygusal akış

Özlem ve hüzünden umutlu bir bekleyişe doğru yumuşak bir geçiş var.

ATMOSFER

Dar sokaklarda, surlarda ve eski tramvaylarda geçen, hüzünlü ama umutlu bir bekleyiş atmosferi.
hüzünlüumutlunostaljikdingin

BU ŞİİRİ ARARKEN

kaybedilen güzelliği bekleyişdoğadan şehre uzanan özlemumutla beklenen ilahi bağış
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.