Rüzgâra Çağrı

Esmelisin şu vakit usulca ruha doğru,
Hemen indirmelisin yükselen ateşimi.
Odamdaki bilinmez, sırlı güruha doğru
Koşmalısın inatla, bıraksınlar peşimi.

Belki de yangınlardan kurtaracak serinlik,
Gelir isen azaptan kurtulacak hülyalar.
Ne gecede huzur var ne uykuda derinlik,
Maverada bir yerde bekliyordur rüyalar.

Ey rüzgar! Yalnızlığım, yangınları körükler!
Geceyi güldürecek neyi saklar karanlık?
Karanlık beni siyah denizlere sürükler,
Orda da esmiyorsun! Bu nasıl hükümranlık?

Esmelisin şu vakit penceremden hızlıca,
Şarkılar söyleyerek dağıt bunca tesiri.
Sen gel hele kimseler gerekmiyor fazlaca,
Yalnız bir yıldız olsun bu gecemin esiri...