Bırak Yağmur Damlasın Çayımıza

Burak SERTTAŞ'a...

-UĞULTU-

Bırak yağmur damlasın çayımıza,
en deli kasırgalar bizi tanır.
Hiçbir göz ilişmesin dolunayımıza,
çünkü her kalabalık biraz
yalnızlığımızdan utanır!
Soğuk diyarların kor düşlü çocukları
bizi yangınımızdan tanır.
Ne fark eder?
Bir Erzurum ya da bir Afyon türküsü...
Yekpare, yenik ve yeknesak,
kalbimizin gümbürtüsü.
En asil kavgaların meydanları
ve şehrin soluk ışıkları bizi tanır.
Bırak yağmur damlasın çayımıza,
mevsim belki bizden usanır.

-İNİLTİ-

Serden geçmek mi zor,
yoksa sırdan geçmek mi?
Cebimizde ve kursağımızda
hazır durur bir yumruk.
Hakikat ve mukaddes olan için.
Konuştukça azalan sen,
sustukça dolan için...
Bırak yağmur damlasın çayımıza,
gülümseten sancılar bizi tanır.
Hiçbir konuk uğramasın sarayımıza,
çünkü her çiçek biraz
bahçemizden utanır!
Ankara'ya tren uğrar, beklenmez gemi.
Serden geçmek mi zor,
yoksa sırdan geçmek mi?