Muvacehe

-I-

Özür dilerim.
İstediğiniz kişi olamam.
Ördüğünüz duvarları aşamadım.
Telkininiz ve tavsiyeniz,
size uymayan ne kadar libas varsa
ben giydim, çirkinleştim.
Özür dilerim.
Anlattığınız kişi olamam.
Ördüğünüz duvarları yıktım.
Öldüm sandınız, oysa ayıktım.

-II-

Her asırda soğuk sarayların halısı
eskimemiş ve tükenmemiş
her kralın soytarısı.
Özür benim olsun, kusur sizin.
Ben ulu çağların evladıyım,
bu kahpe asır sizin.
Aynalar şahittir, yalancı şahittir aynalar.
Her aynada hareket halindeler
jilesi yenilenmiş kadınlar.
Şatafatlı masalar sığmaz aynalara
ve parlak adımlar ve lüks arabalar...

-III-

Heyecanınız hezeyanımdır, biliniz.
Sırtımdaki plastik kılıçtan izleri siliniz.
Bineğim değil yoldaşımdır
hor gördüğünüz merkep.
Sizin yakıtınız romantizm ve gözyaşı,
bizimse mürekkep!
Yolunuz yol değildir, biliniz.
Rasyonel zehirlenmenin eşiğindeyim.
Masallar okur durursunuz,
sanmayın ki birinizin beşiğindeyim.
Yolunuz yolum değildir, biliniz.
Attilâ’nın, Dilaver’in peşindeyim...

-IV-

Şüphesiz delirmek hakkı şairindir
ve duyurmak avaz avaz yahut sessiz sedasız.
Tanrım, suratıma bir tokat indir!
Şuuruma zulmetmek faydasız...
Şimdi aynanın karşısındayım.
Neden sonra buluştum kendimle.
Dimağım yangın yeri, düşüncem nar!
Bakıştım kopmuş kemendimle.
Kahretsin, aynada herkes var!
Zaman mıdır alay eden yoksa
mekan mıdır benimle?
Neden sonra yüzleştim kendimle.