Buhran

Yadıma ansızın düştüğün zaman,
Bu yorgun hayattan bıkasım gelir.
Hayalde yaramı deştiğin zaman,
Karşına cesurca çıkasım gelir.

"Verdiğin sözler var, sunduğun erek;
Hepsini saymaya var mıdır gerek?
Haydi susma, konuş, anlat!" diyerek,
Lafları ağzına tıkasım gelir!

Saman alevidir nefretim, kinim;
Tekrarlar dururum: Ben hep seninim!
Bozulur ettiğim her bir yeminim,
Sevda denen putu yıkasım gelir!

Sığındım sen sanıp sonrakilere,
Tutmadı yerini biri bir kere...
Yıllardır sessizce durduğun yere
-Kalbime- bir kurşun sıkasım gelir!