Ayarı Kaçtı Yalnızlığın

Eski radyolar nasıl çalar bilirsin.
Eğil, kulak ver kalbime delirirsin...
Denizlerde aradım hep huzuru
gözlerin varken.
Kuşların sesine sığındım acizken.
Merhamet diledim senin adına Tanrı'dan.
Ben hep bu zaman üşürüm a dilber,
rüzgâr hayâlini kovarken...

Eski şiirler nasıl ağlar bilirsin.
Eğil, kulak ver kalbime delirirsin.
Bazen şehrin gölgesi yeter.
Özlemek diyorum a dilber,
Özlemek beter...
Hiç belirsiz değildi şafağım,
hiç buğulu değildi ufkum.
Ben hep yalnızlığın avcunda maruftum.

Eski kitaplar nasıl kokar bilirsin.
Eğil, kulak ver kalbime delirirsin.
Kızıllığın koyusunda boğuluyorum artık,
vefasızlığın koynunda uyuyorum.
Bir şeytana bel bağlarcasına,
bîreng kahırla sana uyuyorum...
Affet Allah'ım, sen bana mağfiret..!
Her lahza iblisin sesini duyuyorum...

Eski adamlar nasıl sever bilirsin.
Eğil, kulak ver kalbime delirirsin.
Ellerimde kuytuların izleri...
Beklemek diyorum a dilber,
beklemek yeşertmez filizleri.
Pamuk şeker isteyen bir çocuk,
parlamak isteyen bir yıldızım göğünde.
Ayarı kaçtı yalnızlığın a dilber,
ne olur sarılsan beni gördüğünde...

Eski radyolar nasıl çalar bilirsin.
Eğil, kulak ver kalbime delirirsin...