Tahmîs-i Gazel-i Necâtî

- I -

Râyet-i fitne çeküp ol kad-i dil-cû begler
Uşdılar yanına her şûh-ı cefâ-hû begler
Bir yire geldi nice gamzesi câdû begler

Bir âlây oldı perî şîvelü âhû begler
Gözi âhûlaruñ âlâyına yâ Hû begler

-II-

Kaynadup nâr-ı gam-ı ‘aşk ile hûn-ı cigeri
Gözlerümden akıdur kendü görinmez o perî
Sanmanuz nev’-i beşerden gele bu şîveleri
Bir perî içün akar iki gözüm çeşmeleri
Sakınuñ bilmiş oluñ ılıdur ol su begler

- I I I -

Cân yidürseñ eger ol husrev-i şîrîn-dehene
Gâlib olsañ reh-i ‘aşkında bu gün Kûh-kene
Ne kadar nakd-i revânuñda nisâr olsa yine

Bî-vefâlıklar ider yolına cânlar virene
Acebâ böyle m’olur dünyede hep bu begler

-IV-

Pâk-rû tâze-cevâñdur baña cânumdan e’az
Gelmedi yanuma zen kısmı meger duhter-i rez
Bakmadum atlas u dîbâsına dehrüñ bir kez

Raht u bahtum götüri oda urursañ dütmez
Bir iki gün beni bu dünyede mahbûb egler

-V-

Boynuña hîle kemendin biri baglar nâ-gâh
Çıkarur togru yoluñdan biri eyler güm-râh
Bu belâya bulımaz çâre ne dervîş ü ne şâh

Kimseye uymasun ulaşmasun Allâh Allâh
Zülf-i bî-dîn ile ol gamze-i câdû begler

-VI-

Bâkıyâ gel olalum Ka’be-i dil yolına peyk
Diyelüm sem’a nidâ iricek âhir Lebbeyk
Girelüm râh-ı Hudâya diyüp e’s-sa’yü ileyk

Ne Necâtî ne güzeller ne selâmün ne ‘aleyk
Fâriguz eylemezüz kimseye tapu begler