Şiir, unutmak istemediğimiz şeylerin evidir.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Tâ’ib itdi nice zamân Tevvâb
Yirümüz oldı mescid ü mihrâb
Ola kim bâb-ı meykede açıla
Diyelüm yâ Müfettihe’l-ebvâb
Sûfî kim ider idi meyli aña
Kalbe ger virmese safâ mey-i nâb
Cümle bîmâra ey tabîb anı vir
Hîç şerbet nemî-resed be-şarâb
Virdi dil çeşm-i mestüñe Bâkî
Hîç ni’met nemî-resed be-kebâb
Bâkî
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, bir dervişin uzun süre tövbe edip sonra meyhaneye yönelmesini anlatır. Anlatıcı, içki ve meyhaneyi manevi bir arınma ve safa kaynağı olarak görür; sarhoşluk ve şarap, ilahi aşkın sembolü hâline gelir. Son beyitte ise sevgilinin sarhoş gözlerine gönül vermenin, kebap gibi hiçbir nimetle kıyaslanamayacağı söylenir.
ANLAM
İlahi aşk, kuru tövbe ve zühdden üstündür; gerçek safa, aşk şarabındadır.
Zahitlik ile aşk sarhoşluğu arasındaki karşıtlık
Tövbe ve pişmanlıktan aşk sarhoşluğuna yönelen bir değişim var.
ATMOSFER
Meyhane ve mescit arasında gidip gelen, tasavvufi aşkın coşkusuyla örülü bir atmosfer.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Şiir, geçip giden zamana bırakılmış küçük bir itirazdır.