Bazı kelimeler bir yere değil, bir zamana götürür.

ŞAİRİN DEFTERİ   /   TAM METİN

Minnet Cenâb-ı Hakka Dem-â-dem Hezâr-bâr

Minnet Cenâb-ı Hakka Dem-â-dem Hezâr-bâr Şiiri - Baki

Minnet Cenâb-ı Hakka dem-â-dem hezâr-bâr
Fasl-ı şitâda bâg-ı cihân buldı nev-bahâr

Gün gibi tâc-ı devlet-i şâhî tulû’ idüp
Kevn ü mekâna virdi ziyâ âfitâbvâr

Hürşîd gibi pertev-i cûd u sehâ ile
Rûy-ı zemîne saçdı zer-i kâmilü’l-’ayâr

Kıldı zemîni berf gibi nakdi sîme gark
İn’âm-ı ‘âm-ı şâh-ı cevân-merd-i bahtyâr

Deryâ-yı keffi mevc-i ‘atâ urdı şöyle kim
Yek-bâr sîm-i nâb ile zeyn oldı her kenâr

Berg-i gül-i sefîdi yolup bâgbân-ı çarh
Mânend-i berf yollarına eyledi nisâr

Allâh ki dökdi saçdı felek halka varını
Şükrâne-i cemâl-i cihân-bân-ı şehryâr

Ol âsitânı kıble-i ikbâl u baht olan
Sultân Mehemmed a’zam-ı şâhân-ı tâcdâr

Farkında tâc-ı devlet ü ikbâl ser-fırâz
Tahtında taht-ı ‘izzet ü baht eyler iftihâr

Dârâ revâ ki gâşiyesin ala dûşına
Lâyık budur ki ola Sikender rikâbdâr

İlmi katında bahre niçün dinile muhît
Hilmi yanında kûha neden nisbet-i vekâr

Nusret yüzini oldı nümâyende ‘âleme
Âyîneveş elinde o şemşîr-i âbdâr

Hâlî degüldi zelzeleden ‘arsa-i zemîn
Evvel kademde virdi cihân mülkine karâr

Saff-ı gazâda râyet-i ikbâli pây-merd
Rûz-ı vegâda kabza-i şemşîri destyâr

Eyler hücûmı düşmen-i dîne ‘Alî-sıfat
Şemşîr-i hûn-feşânı kılur kâr-ı Zülfekâr

Şîr-i jeyâna pençe salar gâh-ı hışm u kîn
Bebr-i yabâna karşu varur vakt-i kârzâr

Ahdi zamânı emn ü emân-ı cihâniyân
Şâh-ı huceste-tâli’u ferhunde-rûzgâr

Devrân basît-i hâke niçün saldı ferş-i sîm
Devrinde tâ ki irmeye bir hâtıra gubâr

Dâg-ı vefâ vü mihri göñülde şigüfte gül
Tîr-i hadengi cân-ı ‘adûda şikeste hâr

Bâkî du’âcı pîr kuluñ geldi husrevâ
Eyler cenâb-ı hazretüñe ‘arz-ı iftikâr

Mevrûsdur cenâbuña memlûk tapuña
Lâyık degül ki devr-i zamân ide hvâr u zâr

Destinde hâme fazl u belâgat nihâlidür
Medh ü senâ-yı şâh-ı cihân aña berg ü bâr

Ümmîd o kim du’âña ola mûcib-i kabûl
Sûz-ı derûn u derd-i dil ü çeşm-i eşk-bâr

Her kanda ‘azm iderseñ ola reh-ber ü refîk
Tevfîk-i Rabb-i ‘izzet ü te’yid-i Kirdgâr

Eyyâm-ı ‘ömr ü devlet ü iclâl müstedâm
Bünyâd-ı baht u ‘izzet ü ikbâl üstüvâr

Baki

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

Şiir, kalbin unutmamayı seçtiği şeydir.

Şair, kış mevsiminde dünyanın bahara kavuşmasını ve padişahın cömertliğini, adaletini övüyor. Sultan Mehmed'in yüceliğini, savaşçılığını ve ihsanlarını abartılı bir dille anlatıyor. Şiir, padişaha duyulan minnet ve hayranlık duygularıyla sona eriyor.

Ana duyguminnet
Ana temavatan
Duygusal yönolumlu
Yoğunluk75/100

ANLAM

Ana düşünce

Padişahın cömertliği ve adaleti sayesinde ülke bahar gibi yenilenir; ona minnet ve dua edilmelidir.

ATMOSFER

Saray ve bahar tasvirleriyle görkemli, minnet ve hayranlık dolu bir atmosfer.
coşkuluumutlukutsal
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.