Şiir, zamanın silemediği şeylere tutunur.

İYİ Kİ ŞİİR VAR!

Okundu

Dîvân-ı İlâhîyât 212

Dîvân-ı İlâhîyât 212 Şiiri - Aziz Mahmud Hüdayi

Bize zevk-i visâlin eyle ihsân
Meded ey Kâdir Allah'ım meded hay
Olavuz tâ anınla şâd u hândan
Meded ey Kâdir Allah'ım meded hay

Yeter yakdı ibâdı nâr-ı hasret
Safâ versin kulûba nûr-ı vuslat
Efendi lutfuna yokdur nihâyet
Meded ey Kâdir Allah'ım meded hay

İbâdın dâ'imâ işi hatâdır
Sana lâyık olan lutf u atâdır
Visâlin derd-i uşşâka devâdır
Meded ey Kâdir Allah'ım meded hay

Bir avuç hâki insân eyleyen sen
Ana yolları âsân eyleyen sen
Dahi envâ-ı ihsân eyleyen sen
Meded ey Kâdir Allah'ım meded hay

Hüdâyî bendeni kıl gamdan âzâd
Visâlinle ola tâ hurrem ü şâd
Olupdur çünki fazl u lutfa mu'tâd
Meded sultânım Allah'ım meded hay

Aziz Mahmud Hüdayi portresi

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

Bazı kelimeler insanı kendine geri çağırır.

Şiir, Allah'a yakararak O'nun lütfunu, bağışlamasını ve kavuşma (visal) mutluluğunu ister. Anlatıcı, kulların hasret ateşiyle yandığını, günahlarla dolu olduğunu belirtir ve ilahi yardım olmadan çıkış olmadığını dile getirir. Şiir, tasavvufi bir teslimiyet ve dua atmosferi içinde, ilahi aşk ve vuslat arzusunu işler.

Ana duyguUmut
Ana temaİnanç
Duygusal yönOlumlu
Yoğunluk80/100

ANLAM

Ana düşünce

Allah'ın sonsuz lütfu ve bağışlaması, kulların günahlarına rağmen onları kurtaracak ve visal ile mutlu edecektir.

Temel çatışma

Kulun günahkârlığı ile Allah'ın affediciliği arasındaki gerilim; hasret acısı ile vuslat arzusu.

ATMOSFER

İlahi bir huzur ve teslimiyet içinde, hasret çeken bir kulun duası.
KutsalUmutluDinginHüzünlü
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.