Kelimeler bazen insanı kendine getirir.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Nice bir hicr âteşine yanalım
Yâ Resûla'llâh şefâ'at eylegil
Kevser-i vahdetden içir kanalım
Yâ Habîba'llâh şefâ'at eylegil
Zenbini fânî vücûdun yumağa
Hân-ı bî-pâyân-ı vasla doymağa
Sırr-ı ev-ednâ'yı bilip duymağa
Yâ Resûla'llâh şefâ'at eylegil
Mürşidim pîrimsin ey kân-ı kerem
Pes tapundan gayrı kime yüz uram
Umarım ki arş-ı maksûda erem
Yâ Habîba'llâh şefâ'at eylegil
Aziz Mahmud Hüdayi
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Anlatıcı, ayrılık ateşinde yanarken Hz. Muhammed'den şefaat diler. Nefsini arındırıp vahdet şarabından içmek, vasıl sofrasına doymak ve sırra ermek ister. Kendisine mürşit ve pir olarak gördüğü peygamberden başka sığınacak kapı olmadığını söyler.
ANLAM
İlahi aşk yolunda acı çeken kul, peygamberin şefaatiyle kurtuluşa ve vahdet sırrına ermeyi umar.
Fani bedenin günahı ile ilahi vuslat arzusu arasındaki gerilim
Ayrılık ateşiyle başlayan acı, şefaat talebiyle umuda ve teslimiyete dönüşür.
ATMOSFER
Ayrılık acısıyla yanıp kavrulan, ancak şefaat umuduyla teslimiyete yönelen manevi bir atmosfer.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Şiir, daha iyi bir yerde yaşamak için.