Şiir, zamanın silemediği şeylere tutunur.

İYİ Kİ ŞİİR VAR!

Okundu

1 Mayıs 1977

1 Mayıs 1977 Şiiri - Aydın Hatipoğlu

'Betimleme'

Öyle bir bahardı ki

Kentin bütün bahçeleri

Bütün parkları bütün ağaçları

Çiçeğe durmuştu

Öyle bir bahardı ki

Kuşların şen şarkıları

Silmişti günün mahmurluğunu

Kırlarda kelebekler

Kısacık yaşamın tadını çıkarıyordu

Peşlerine takıp çocukların neşesini

Bütün pınarlardan fışkırarak akıyordu sular

Boğazın sularında güneşle oynaşıyordu yakamozlar

Gemiler bayraklarla donanmıştı

Martılar semah tutmuştu mavi avlusunda gökyüzünün

Öyle bir bahardı ki

Doğa da katılıyordu bir mayıs bayramına

Biz hep baharla simgelerdik ya umudu

Simge olmaktan çıkmıştı bahar

Bir olmuştu umutla

Akın akın geliyordu umudun rençperleri

Güvenli cesur

Delikanlılar başladı kümelenmeye

Coşkulu genç

Kızlar katıldı onlara derken

Dal gibi güzel

Bir anda doldurdu yolları binler

Ozanlar da vardı yazarlar çizerler sanatçılar

Örgütlü vakur

Başladı binlerin yerini almaya on binler

Öğretmenler katıldı giderek

Eleri öpülesi öğretmenlerim

Çocuksu saygın

Kadınlar sökün etti ardından

Yiğit sevecen

İşçiler emekçiler işsizler

On binler oldu yüz binler

Caddelere sığmaz oldu kalabalık

Yürüdüler kentin en büyük alanına

Marşlarla türkülerle oyunlar oynayarak

Alanlara sığmadılar

Bir türlü içlerine sindiremiyorlardı bu görkemi

Para babaları soyguncular kaçakçılar kapkaççılar sahtekârlar
emek hırsızları vatan satıcılar katiller kan içiciler her gün bir
köşe başında gencecik bir fidanı deviriverenler ve onların
iplerini ellerinde tutanlar ve onların uşakları uşakların çanak
yalayıcıları bir türlü hazmedemiyorlardı

Çiçekler gibi açan pınarlar gibi kaynayan kuşlar gibi cıvıldayan
bu namuslu cesur bilgili bilinçli hünerli ve güçlü kalabalığın
böyle görkemli bir görüntü içinde bayram etmelerini bir türlü

Buyurdular maşalarına

Çektiler tetikleri

Yıkıldılar alanın orta yerine

Gencecik delikanlılar

İncecik genç kızlar

Tazecik kadınlar

Aydınlık öğretmenler

Yiğit işçiler

Küçücük çocuklar

Dolmamış başaklar gibi biçildiler

Kan aktı caddelerden

Ölüm geçti sokaklardan

Nereye baksan

Nereye dönsen

Kapasan gözlerini

Kan kan kan

Akşamın alaca karanlığını

Kızıla boyayıp

Bitti bayram

Aydın Hatipoğlu portresi

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

İnsan kendini anlatırken değil, saklarken belli eder.

Şiir, baharın gelişiyle kentin doğasının canlanmasını ve bu canlılığın bir mayıs bayramına dönüşerek umutla özdeşleşmesini anlatır. Farklı toplum kesimlerinden insanların coşkuyla alanlara yürüyüşü ve bayram kutlaması betimlenir. Ancak şiirin sonunda bu barışçıl ve umut dolu kalabalık, silahlı bir saldırıyla katledilir; bayram kanla sona erer. Şiir, umudun ve toplumsal coşkunun şiddetle bastırılmasını trajik bir karşıtlık içinde sunar.

Ana duyguUmutsuzluk
Ana temaBaşkaldırı
Duygusal yönOlumsuz
Yoğunluk85/100

ANLAM

Ana düşünce

Halkın umutla ve coşkuyla kutladığı özgürlük ve birlik, baskıcı güçler tarafından şiddetle yok edilir.

Temel çatışma

Umut ve yaşam sevinci ile ölüm ve baskı arasındaki karşıtlık

Duygusal akış

Şiir, bahar coşkusu ve umut dolu bir bayram havasıyla başlar; silahlı saldırıyla ani bir şekilde yasa ve ölüme dönüşür.

ATMOSFER

Başlangıçta neşeli ve umut dolu bir bahar bayramı atmosferi varken, sonunda kanlı bir katliamın kasvetli ve ürpertici atmosferine bürünür.
CoşkuluUmutluGerginKasvetli
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.