Rakîb Ol Âfitâba Karşu Kendüye Mekân İtmiş

Rakîb ol âfitâba karşu kendüye mekân itmiş
Gören dir mihr-i rahşân ile Mirrîh ıktırân itmiş

Yazarken hâşiye âyât-ı hüsnünden hat-ı müşgîn
Komışsun noktasın hâlünden agzunda kemân itmiş

Dil-i sûzânum içre tîr-i dil-dûzun gören eydür
Semenderdür miyân-ı âteş içre âşiyân itmiş

Yolında öldügüm hâk oldugum görüp işigünde
Kilâb-ı kûyun alup üstühânum sürmedân itmiş

Şeb-i zülfünde gönlin güm idüp sezmiş dehânundan
Lebün gülmiş kızarmış ‘Âşıka anı ‘ayân itmiş