Herkes susar; bazıları şiir yazar.

ŞAİRİN DEFTERİ   /   TAM METİN

Kartacalı Yıkıntı

Kartacalı Yıkıntı Şiiri - Arif Damar

Geçmiyordu bir kartal gölgesi bile kızgın kayalardan
Yerinde kalsın istiyordum yüze vuruyordu
Paslı demirler o, o ezik saçlar
Batık gemilerin deniz diplerini saran umutsuzluğu
Yüze vuruyordu
Hadi gittim
Dönüp dönüp ardıma baktıktan gitmek mi bu
Kırık plaklar bir kış gülü yüze vuruyordu

Bir şey kalmaz aşka eklesem birleştirsem biliyorum
Kanatlı balıklar eski çerçeveler yüze vuruyordu
İstesem de birini takamam silindim fotoğraflardan
Yaz kumlarında kurumuş yengeç ayakları
Bir martının ölüsü yüze vuruyordu
Yerinde kalsın batık gemilerin deniz diplerini saran umutsuzluğu

Yerinde kalsın istiyordum
Yıkıntıma yıkıntıma vuruyordu

Arif Damar

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

Bazı kelimelerin yaşı yoktur; hep aynı yerden acıtır.

Şiir, geçmişten kopamayan bir anlatıcının gitme ve kalma arasındaki ikilemini anlatır. Anlatıcı, ayrılık sonrası yıkımını, umutsuzluğunu ve silmeye çalıştığı anılara rağmen zihninde sürekli yüze vuran imgelerle ifade eder. Şiir, aşkın ve hatıraların ağırlığı altında ezilen bir iç sesin yansımasıdır.

Ana duyguumutsuzluk
Ana temaayrılık
Duygusal yönolumsuz
Yoğunluk85/100

ANLAM

Ana düşünce

Geçmişten ve ayrılığın yıkımından kaçmak mümkün değildir; anılar sürekli yüze vurur.

Temel çatışma

gitme isteği ile geçmişe bağlılık arasındaki gerilim

ATMOSFER

Kasvetli ve hüzünlü bir iç dünya; geçmişin ağırlığı ve umutsuzluk hissi.
hüzünlükasvetliyalnıznostaljik
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.