Her Kişi Kim Diler Aña Rûşen Ola Keşf-i Zât

Her kişi kim diler aña rûşen ola keşf-i zât
Şartı oldur kim ide ol kendüzin mahv-ı sıfât

Bulmayınca âyîne kamu küdûretden safâ
Mürtesem olup görinmez anda eşkâl-i zevât

Kuds halvet-gâhına mahrem olan ol kişidür
Kim görinmeye gözine zerrece bu kâyinât

Tûtî bigi ölmedin ol kim kafesden kurtılup
Bulasın Firdevs gül-zârında câvidân hayât

Âlem-i kudse nice pervâz uruban irişe
Bulmayınca mürg-i cân kaydı heyûlîden necât

Rişte-i tevhîd bir kat olıcak muhkem olur
Düriş itmesün anı nefsüñ hevâsı iki kat

Lâ ilâhe kayd itdüñ-ise illallâh-ıla
Sür göñülden gayri kim ol lâ saña olmaya Lât

İkilikde bahma kim birlige oldılar şühûd
Üç mevâlîd ü tokuz ata-y-ıla dört ümmehât

Devlet-i ukba gerekse dünyada eyle taleb
Zulmet içinde bulınur çeşme-i âb-ı hayât

Kendü nefsüñ mülkine tedbîr it ko her kişi
N’itse itsün ger haberde ohıdunsa küllü şât

Nefs kâmil olıcak cismüñ fenâsından ne bâk
Ne gam üstâœa ki hâzik ola sınursa edât

Mülk-i ukbîyi taleb it ki andadur izz-i ebed
Garre olma dünya câhına ki aña yohdur sebât

Ömr bagın sebze görüp tekye itmegil aña
Ne vefâ bulasın andan ki aña lâzımdur vefât

Emn dilerseñ bu hâkî menzili terk eylegil
Kim anâsır âlemi dayim toludur hâdisât

Şeh-süvâr olup yüriyen dün bu nat üzre bugün
Gör ki kem mansûba-y-ıla nice olur şâh mât

Şeş cihetle çâr erkân oldı rûha habs-gâh
Bir yir iste ki anda ne erkân var u ne hoœ cihât

Anladuñ-ısa bu sözler ki Ahmedî eydür saña
Ucdan uca mani-yi âyâtdur u beyyinât

Her kişi sözde mukâbil ince olısar aña
Şahm-ı hanzalda kaçan bulınısar tam-ı nebât

Key tefekkür eyle kim hergiz ber-â-ber olmaya
Bû Alînuñ hikmetine:Sûzenî eyden türrehât