Bursa Sultânlara Neşîmendür

Bursa sultânlara neşîmendür
Yümn-ile toru Vâdi Eymendür

Huld bâgı bigi bahâr u hazân
Yâsemîn-ile tolu sûsendür

Her tarafdan çınâr u serv-i sehî
Her yaña sünbül-ile behmendür

Lâle vü nergis-ile pür-zîver
Gül ü reyhân-ıla müzeyyendür

Ravza-i dâr-ı Hulddür lâ-büd
Hûr-i ıyn orada mümekkendür

Nârıdur nûr-ı bî-duhân suyı azb
Hâki müşg ü hevâsı gül-şendür

Yiri cennât tahtehe’l-enhâr
Zî makâm u zi hûb meskendür

Pâœişah adl-ile bi-hamdi’-llah
Zulmdan kamu halka me’mendür

Mîr Sülmân ki pâk zâtı anuñ
Cân-durur bu kamu cihân tendür

Ol ki her râza zihnidür vâkıf
Ol ki her gayba göñli mahzendür

Ger sehâvetdedür Hâtim-i Tay
Ger şecâatde ol Tehemtendür

Bursa hûb şehrdür lîkin
Halkı gâyet garîb düşmendür

Fukahâsı-durur kamu süfehâ
Sûfiları kamudan edvendür

Sûfi-yi bî-safâ fakîh-i sefîh
Râst nice ola ki reh-zendür

Zerkdür işleri vü mahşerde
Zerk ehli n’olur muayyendür

İçleri toldugı nifâk-ıla şirk
Taşlarından kamu mübeyyendür

Bunlaruñ bigi kişiye er dimegil
Ne muhannes ki rûspî-zendür

Şerri-y-ile ol iki tâyifenüñ
İşbu gül-şen garîbe kül-handür

Hoş kazâdur velî garîblere
Teng şöyle ki çeşm-i sûzendür

Kanda olsa anlaruñ vücûdı-y-ıla
Taht-ı kâbûs çâh-ı Pîjendür

Hubs iderlerse Ahmedî yine gam
Su bigi ol çü pâk-dâmendür

Akbahü’n-nâs kerdür işitmez
Sözi kim kamu sözden ahsendür

Nicesi bile Îsî enfâsın
Ol ki eşek bigi tab-ı gevdendür