Bazı kelimelerin yaşı yoktur; hep aynı yerden acıtır.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Revâdur eylese def‘-i elem nevâ-yı sebû
Ki cûş-ı bâde-i gülfâmdur sadâ-yı sebû
Safâ-yı meclis-i rindân bî-ser ü pâdur
Tehî bulunmıya deyr-i mugânda câ-yı sebû
Şikest-i tevbe içün seng-i hâreden kalmaz
Egerçi âteş ü âb üzredür binâ-yı sebû
Mürîd-i pîr-i mugân u nedîm-i sâkîdür
‘Aceb mi bûsegehüm olsa dest ü pây-ı sebû
Güşâde eyledi dil gonçesin yine Âgâh
Meger nesîm-i Semerkanddur hevâ-yı sebû
Âgâh
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, şarap ve meclis etrafında şekillenen bir gazeldir. Anlatıcı, sebû (şarap testisi) ve onun sesi, meclisin neşesi, tevbenin bozulması gibi unsurlarla rintlik ve içki meclisi geleneğini işler. Son beyitte ise gönül goncasının açılması Semerkand rüzgârına bağlanır.
ANLAM
Rintlerin meclisinde şarap ve neşe, tevbe ve zahitliğin karşısında bir yaşam tarzı olarak yüceltilir.
Rintlik ile zahitlik/tevbe arasındaki karşıtlık
ATMOSFER
Neşeli ve canlı bir meclis atmosferi; şarap, müzik ve sohbetin hâkim olduğu bir ortam.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Her şiir biraz eksik kalmış bir konuşmadır.