Bir şiir bazen koca bir ömrü hatırlatır.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Câm-ı şarâb u hûn-ı ciger meşrebümcedür
Hoş meşrebem safâ vü keder meşrebümcedür
Vahşîye hoş-nümâ reviş-i vahşiyânedür
Benden o şûh iderse hazer meşrebümcedür
Geçmem neşât-ı feyz-i binâgûş-ı yârdan
Evkâtlarda vakt-ı seher meşrebümcedür
Lâyık degül vedâ‘ ile âzâr-ı dostân
Mânend-i nâme gizli sefer meşrebümcedür
Âgâh nev-be-nev suhan-ı âbdârı gör
Ol nev-zuhûr âfet eger meşrebümcedür
Âgâh
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şair, kendi mizacını ve zevkini anlatır. İçki ve ciğer kanını içen bir meşrep olarak kendini tanımlar; safa ve kederi aynı kapta bulur. Vahşi tabiatlı sevgiliden kaçınmayı, sabah vaktini, gizli seferi ve taze sözleri kendi meşrebine uygun görür. Şiir, kişisel haz ve hayat tarzını övme üzerine kuruludur.
ANLAM
İnsanın mizacı, zevkleri ve hayat tarzı kendine özgüdür; safa da keder de bu mizaca göre anlam kazanır.
safa ile keder arasındaki iç içelik
ATMOSFER
Kişisel haz ve kabullenişin hâkim olduğu, safa ile kederin iç içe geçtiği bir ruh hâli.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Şiir, yalnızlığın kendine bulduğu en güzel dildir.