Bazı kelimelerin yaşı yoktur; hep aynı yerden acıtır.

İYİ Kİ ŞİİR VAR!

Okundu

Âgâz-ı Gazeliyyât 214

Âgâz-ı Gazeliyyât 214 Şiiri - Âgâh

Gülşende hamûş ey gül-i handân kimi gördün
Bu bâgda bî-nâle vü efgân kimi gördün
Gam-hˇ ârî-i ahbâb hele mey kadar olsa
Def‘-i gam ider sohbeti yârân kimi gördün
Ma‘cûn-ı müferrihde bile şimdi ferah yok
Mihnetkede-i dehrde şâdân kimi gördün
Girmem dahı meyhâneye destârum atılsa
İtdüklerine böyle peşîmân kimi gördün
Uydurmışuz âşüfteligi zülfüne cânâ
Ben gibi murâd üzre perîşân kimi gördün
Hayret-zede-i mihr-i ruhun gerçi ki çokdur
Âgâh gibi vâle vü hayrân kimi gördün

Âgâh portresi

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

İnsan bazen bir şiirde çocukluğunu bulur.

Şair, gül bahçesi ve meyhane gibi imgelerle dünyanın geçiciliğini ve gamdan uzaklaşma çabasını sorgular. Çevresindeki insanların artık neşe ve sohbetten yoksun olduğunu, herkesin üzüntü içinde olduğunu dile getirir. Son beyitte ise sevgilinin yüzünün güneşine hayran olanların çokluğundan, ancak kendisi gibi hayret içinde kalan birini görmediğinden söz eder.

Ana duyguHüzün
Ana temaYalnızlık
Duygusal yönOlumsuz
Yoğunluk75/100

ANLAM

Ana düşünce

Dünyada gam ve kederden uzak, mutlu ve sıkıntısız kimse kalmamıştır; herkes bir şekilde dert ve hayret içindedir.

Temel çatışma

Neşe arayışı ile etraftaki yaygın hüzün ve hayret hâli arasındaki karşıtlık.

ATMOSFER

Hüzünlü ve sorgulayıcı bir atmosferde, dünyanın gam ve hayret verici hâli anlatılır.
HüzünlüNostaljikGergin
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.