İnsan bazen bir şiirde çocukluğunu bulur.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Ağzının kenarında orman yangını
Kaburga kırıkları saç kırıkları cam kırıkları
Merakın var olana bitene
Merakın var ceplerine sığar mı
Gerçeğin kuleleri yayar gölgelerini her yana
İstediğin o gölgelerde asılmak mı
Yağmurun resmine bakarken ıslanılmaz
Kalemle çözülmez sözlerin bağı
Soğumuş dünya dışarı çıkılmaz
Soğuma dediğin yoksa yalnızlık mı…
Abdullah Korkmaz Aki
Abdülkadir Budak
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, bir kişinin iç dünyasındaki yangın, kırıklık ve yalnızlık duygularını sorguluyor. Anlatıcı, merak, gerçeklik ve yalnızlık arasında sıkışmış bir hâlde, dış dünyanın soğukluğundan ve sözlerin çözümsüzlüğünden söz ediyor. Şiir, bireyin kendi içine kapanışını ve anlaşılamama hâlini işliyor.
ANLAM
İnsan, iç dünyasındaki yangın ve kırıklıklarla baş başa kalırken, dış dünyanın soğukluğu ve iletişimsizlik onu daha da yalnızlaştırır.
İçsel acı ile dış dünyanın soğukluğu arasındaki gerilim
ATMOSFER
Şiir, içsel bir yangın ve dış dünyanın soğukluğu arasında sıkışmış, kasvetli ve yalnız bir atmosfer sunar.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Kelimeler bazen gitmeyenlerin yerine kalır.