Sayfalar

İnsan bir kere ölüyor...
Zamansız, en istemediğin anda...
Oysa günden gne içimdeki çocuk ölüyor..

Her an o simsiyah sokak karşımda
Türlü kederler, yalancı mutluluklar, gözyaşlarıyla
Bense elimde bir kitap, içimde bir parça umutla yollarda..

Çıplak ayaklar ve bir türlü bitiremediğim kitabımla
Yürüyorum durmadan taşlara, dikenlere meydan okurcasına..
Kalbim çoktan pes etti, umutlarım tükeniyor oysa..

Hızlı hızlı çeviriyorum sayfaları, içimde son bir umutla
Minik bir kıvılcımla yakarım kitabı elimde olsa
Omuzlarımdaki yük ağır geliyor adeta..

İnsan bir kere ölüyor ne fena..
Zamansız en istemediğin anda..
Duy sesimi Allah'ım ben tükendim, sayfalar da tükensin
şu anda...

Anıl Yalazı