Ağır Çekim

Maskeli yüzleriyle
Eş dost hısım akraba
Gelirler arada bir
Söz döner dolaşır yine
Kurda kaptırınca kuzu
Ekşidir hep gülüşleri
Dilleriyse kaya tuzu

Artık yeller ateşlere
Doğru eser ve kuyu
Dibindeki Yusufların
Sayısı artar hızla
Akrep gibi kendini
Sokan aşklarımızla

En sıcak günlerde dağ
Çığ salar üstümüze
Sulak ovalarda susuz
Kalmış bitkiler gibi
Yüzümüze korkuların
Yerleşir soluk rengi

Örter alev damlası kum
Develerin de üstünü
Kaç ay oldu gelmediler
Giderek büyür fırtına
Bu yüzden kervanımız
Kaldı çöl ortasında

Ne erken ölümü yeğle
Ne bir kurtarıcı um
Gibi çelişkilerde
Bir ses: Boğuluyorum

Abdülkadir Budak