Şiir, insanın içinde susturduğu şeylerin sesidir.
ŞAİRİN DEFTERİ / TAM METİN
Bu akşam içimde
Tuhaf bir sıkıntı var,
Dünyada sanki bir ben kalmışım,
Sanki herkes
nerde keder varsa bırakmış,
Ben nerde bulduysam
toplamış almışım.
Önümde söğüt ağacı
Her zamanki haliyle, çaresiz,
Havuzda su rahat,
İnsanlar susmuş.
Sessiz bir yağmur gibi başladı bende
Konuşmak ihtiyacı.
A. Kadir (Abdülkadir Meriçboyu)
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Anlatıcı, bir akşam içinde beliren tuhaf bir sıkıntıyı ve dünyada yalnız kalmışlık hissini dile getirir. Çevresindeki söğüt ağacı, havuz ve suskun insanlar bu içe dönük hâli derinleştirir. Şiir, konuşma ihtiyacının sessiz bir yağmur gibi belirmesiyle sona erer.
ANLAM
İnsan, kederleri kendinde toplayarak yalnızlaşır ve içini dökme ihtiyacı duyar.
bireyin iç dünyası ile dış dünyanın suskunluğu arasındaki gerilim
Sıkıntı ve yalnızlık hissinden konuşma ihtiyacının belirmesine doğru bir geçiş var.
ATMOSFER
Akşamın sessizliğinde bunalan, hüzünlü ve içe dönük bir atmosfer.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Bir dize, bazen yıllardır aradığın yerdir.
iPhone'da ana ekranına nasıl ekleyeceğini gösterelim.
Günün şiirinden haberdar olmak için bildirimleri aç.