“Gerçek adı Muhammed olan Yemînî, XVI. yüzyıldan itibaren Yemînî mahlasıyla tanınan mutasavvıf bir şairdi. Kalenderî-Hayderî erkânıyla benzerlik gösteren senkretik bir doktrini benimsediği ve Bektaşî geleneğinin mirasını devraldığı düşünülmektedir. Yaklaşık 7400 beyitten oluşan Fazîletnâme adlı mesnevisi, Ali bin Ebu Talib'in hayatını anlatan hikâyeler içeren bir nasihatnâme niteliği taşır ve Tahtacılar tarafından mukaddes bir kitap gibi değer görür. Şiirlerinde estetik kaygıları geri planda tutan, kıssa anlatmaya dayalı bir üslup benimseyen ve dini-tasavvufi konuları siyasi bir muhtevayla yorumlayan Yemînî, Alevilik ve Bektaşilikte Yedi Ulu Ozan'dan biri olarak kabul edilir.”Biyografi
Şiirleri
Sözcüklerden kalanlar
Bil Ki Sultan-i Velayettir Emirü-l Müminin
Dediler Ki Keramet Kanı Hayder
Ey Saçı Küfr-i Siyah-ü Vey Ruh-i İmanımız
Gel Ey Can Gusuna Al Fazli Sestem
Gerdiş-i Çerh-i Felek Seyran-ı Aşk
Her Gönül Kim Nûr-i Hak’dan Zer Gibi Sâf Olmadı
Her Gönül Kim Nur-i Hakk'dan Zer Gibi Saf Olmadı
Her Kim Ki Sek Götürse Emin-i Velayete
Hoş Keramet Madeni Şah-ı Velayettir Ali
Lam Eliften Arşa Pervaz Eyledim
Limaallah'ın Makamı Vech-i Fazlullah İmiş
Nebîler Serveri Çünkim Muhammed Mustâfa Geldi
Suretin Nakşında Gördüm Fazl-ı İsm-i A'zamı
Yüzünü Hak Eyle Ali Evladın Ayağına
Şiir, hatırlamanın en zarif biçimlerinden biridir.