William Blake

William Blake, 28 Kasım 1757'de Londra'da Golden Square yakınlarındaki Broad Street'te orta sınıf bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Babası bir mensucatçıydı. Yedi kardeşten üçüncüsü olan Blake, okula hiç gitmedi ve annesi tarafından evde eğitildi. Ailesi muhalif görüşlere sahipti ve Moravian Kilisesi'ne üyeydi. İncil, Blake üzerinde erken ve derin bir etki bıraktı; hayatı boyunca ilham kaynağı oldu. Oymacılığa, babasının aldığı eski Yunan yapıtlarının kopyalarıyla başladı ve Raphael, Michelangelo, Maarten van Heemskerck ile Albrecht Dürer'in eserleri aracılığıyla klasik biçimlere açıklık kazandı. Ailesi onun inatçı yaradılışını fark ederek onu okul yerine çizim dersine kaydettirdi. Bu dönemde şiirle de ilgilendi ve Ben Jonson ile Edmund Spenser'ın eserlerini inceledi.

4 Ağustos 1772'de Great Queen Street'te oymacı James Basire'nin yanında yedi yıllık çıraklığa başladı. Bu sürenin sonunda, 21 yaşında profesyonel bir oymacı oldu. Basire ile arasında herhangi bir anlaşmazlık kaydı bulunmasa da, Peter Ackroyd'un biyografisine göre Blake daha sonra Basire'nin adını sanatsal düşmanlar listesine ekleyip çıkardı. Westminster Abbey'deki deneyimleri, sanatsal düşüncelerinin şekillenmesine katkıda bulundu. 1778'de Strand yakınlarındaki Old Somerset House'ta Kraliyet Akademisi'ne katıldı. Öğrenim ücretsiz olmasına rağmen, altı yıllık süre boyunca kendi malzemelerini karşılamak zorundaydı. Akademide Rubens gibi sanatçıların tamamlanmamış üslubunu eleştirdi ve okulun ilk müdürü Joshua Reynolds'ın sanata yaklaşımından nefret etmeye başladı.

1780 Haziran'ında Blake, Basire'nin dükkânına giderken Newgate Cezaevi'ni yağmalayan bir çetenin arasına karıştı. Biyograficisi Alexander Gilchrist'e göre Blake saldırı sırasında çetenin ön saflarındaydı. Bu olay, George hükümetinin ani yasamalar yapmasına ve ilk polis güçlerinin kurulmasına yol açtı. 1782'de patronu John Flaxman ve eşi Catherine Boucher ile tanıştı. 18 Ağustos 1782'de St. Mary Kilisesi'nde kendisinden beş yaş küçük Catherine ile evlendi. Catherine okuma yazma bilmediği için evlilik cüzdanını 'X' ile imzaladı. Blake ona hem okuma yazmayı hem de oymacılığı öğretti. Evlilikleri Blake'in ölümüne kadar sürdü ve Catherine ona paha biçilmez yardımlarda bulundu. Bu yıllarda National Gallery'nin kurucularından George Cumberland, Blake'in çalışmalarının hayranı oldu. Blake'in ilk şiir derlemesi Poetical Sketches 1783 dolaylarında yayımlandı.

Blake, 1804'te Londra'ya döndü ve en hırslı çalışması olan Jerusalem'i yazıp resimlemeye başladı. Chaucer'ın Canterbury Hikâyeleri'ndeki karakterleri resmetmeyi tasarladıktan sonra tüccar Robert Cromek ile oymacılığını pazarlamak için görüştü. Cromek, Blake'in popüler bir çalışma yapamayacak kadar tuhaf olduğunu düşünerek işi Thomas Stothard'a verdi. Blake dolandırıldığını öğrenince önceden arkadaşı olan Stothard ile ilişkisini kesti ve dükkânında bağımsız bir sergi açtı. George Cumberland aracılığıyla John Linnell ile tanıştı; Linnell aracılığıyla da Shoreham Ancients grubunun üyesi Samuel Palmer ile tanıştı. Bu grup, Blake'in modern trendlere karşıtlığını ve tinsel sanatsal yeni çağa olan inancını paylaştı. 65 yaşında Book of Job'un resimlemelerini yapmaya başladı. Sonraları çalışmalarının çoğunu, özellikle İncil betimlemelerini satmaya başladı.

Öleceği gün Blake, amansız bir şekilde Dante serileri üzerinde çalışıyordu. Sonunda çalışmayı bırakıp eşine döndü ve ona bakarken ağladı. Gözyaşları içinde 'Dur Kate! Olduğun gibi kal, bana hep bir melek gibi göründüğün için portreni çizeceğim' dedi. Portreyi bitirdi (şu anda kayıp), araçlarını bıraktı ve ilahiler okumaya başladı. O akşam saat 6'da eşine hep onunla olacağına söz verdikten sonra öldü. 1965'ten beri, mezar taşları yeni bir çimlik yapmak için taşınırken William Blake'in mezarı kayboldu ve unutuldu. Bugünlerde üzerinde eşinin de ismi bulunan bir mezar taşı ile anılır.